مکن بد که بینی به فرجام بد/ ز بد گردد اندر جهان نام بد/ نگر تا چه کاری، همان بدروی/ سخن هرچه گویی همان بشنوی/ تو تا زنده ای سوی نیکی گرای/ مگر کام یابی به دیگر سرای