به مناسبت روز بزرگداشت لسان‌الغیب، حافظ شیرازی، نشستی صمیمانه و ادبی با حضور دکتر اصغرپور رئیس دانشکده انسانی و جمعی از اساتید، کارکنان و دانشجویان، روز دوشنبه ۲۰ مهرماه ۱۴۰۵ در سالن شهید مطهری دانشکده علوم انسانی برگزار شد.
این مراسم با تلاوت آیاتی چند از کلام‌الله مجید آغاز شد. سپس آقای عبدالحسینی هنرمند برجسته دانشگاه، به شعرخوانی پرداختند که با استقبال حضار مواجه شد.
در بخش اصلی این نشست، دکتر داوودی‌مقدم به تبیین مکتب فکری حافظ پرداختند. ایشان با اشاره به جایگاه انسان در غزلیات حافظ، اظهار داشتند: «انسان در اندیشه حافظ، موجودی امیدوار به کرم الهی است. حافظ خداوند را پشتوانه عظیم خود می‌داند و خدا را به‌گونه‌ای به تصویر می‌کشد که انسان را با تمام خطاهایش دوست دارد و به او بسیار نزدیک است.»
ایشان در ادامه با تحلیل مبانی امید در اشعار حافظ، تأکید کردند: «امیدِ حافظ، امید ساده‌لوحانه یا ناشی از انکار واقعیت‌های تلخ روزگار نیست. او با نگاهی جامع به هستی و تمام ابعاد وجودی انسان، افق‌های امید را ترسیم می‌کند. این نگاه لسان‌الغیب موجب شده تا امروزه برای تفأل به دیوان حافظ رجوع شود.»
همچنین افزودند: «با الگو گرفتن از نگاه حافظ به هستی، می‌توان افق‌های آینده را تغییر داد؛ چرا که حافظ همواره مژده امید می‌دهد و انسان را به پذیرش عیوب و اصلاح آن‌ها در سایه لطف الهی فرامی‌خواند.»
این نشست با شعرخوانی مجدد آقای عبدالحسینی به پایان رسید.
برگزاری این مراسم بستری ارزشمند فراهم آورد تا اساتید و دانشجویان در محیطی صمیمانه به تبادل آرا بپردازند و ضمن بازخوانی اندیشه‌های حافظ، ظرفیت‌های امیدآفرینی در زندگی را تقویت نمایند. تداوم چنین برنامه‌هایی، فرصتی برای بهره‌گیری از نگاه جامع حافظ به هستی و ترویج روحیه توکل و امید در جامعه ایجاد می‌کند که با استقبال و بازخورد مثبت شرکت‌کنندگان همراه بود.