مراسم سالروز عُرس مولانا در دانشکده علوم انسانی دانشگاه شاهد
.
به گزارش روابط عمومی دانشگاه شاهد، به مناسبت سالروز عُرس مولانا، آیینی باشکوه با حضور استادان، دانشجویان و جمعی از اهالی فرهنگ، روز دوشنبه ۲۴ آذرماه در آمفیتئاتر دانشکده علوم انسانی برگزار شد.
این برنامه با تلاوت آیاتی چند از کلامالله مجید و اجرای سرود ملی جمهوری اسلامی ایران آغاز شد و در ادامه، کلیپی با موضوع ایرانشناسی و سپس قطعهای از موسیقی سنتی ایرانی برای حاضران پخش شد.
در بخش نخست مراسم، پیام تصویری دکتر حسن مرادی، استاد رشته فلسفه و کلام اسلامی، به نمایش درآمد. وی با بیان اینکه قصهها و اسطورهها در فرهنگ انسانی همواره راهی برای درک تجربه دینی بودهاند، اظهار داشت: «اولیای الهی، چه پیش از اسلام و چه پس از آن، واسطه تجربه دینی انسانها هستند و مولانا نماد این سلوک معنوی است. شرح مواجهه مولوی با شمس، روایت دیدار کسی است که عشق را در مرتبهای دیگر تجربه کرده است؛ مثنوی معنوی نیز حاصل همین تجربه باطنی و چراغ راه جویندگان حقیقت به شمار میآید.»
وی با اشاره به نمادگرایی در آیات قرآن افزود: «داستانها در قرآن و عرفان صرفاً روایت تاریخی نیستند، بلکه تمثیل و دعوت به معنا هستند. قرآن کتابی زنده است که نور آن در هر عصر، جلوهای تازه مییابد.»
در ادامه برنامه، دکتر اصغرپور، رئیس دانشکده علوم انسانی، ضمن خوشآمدگویی به استادان و دانشجویان، گفت: «سالهاست با کتاب فیه ما فیه انس دارم؛ اثری که با هر بار مطالعه، همچون قرآن، برایم تازگی دارد. این کتاب سرشار از درسهای زندگی و اخلاق است و ریشه در تفسیر آیات و احادیث دارد. مولانا در آثار خود با زبان تمثیل، پیامهای عمیق انسانی و الهی را بیان کرده و توجه به بازخوانی این آثار ضرورتی انکارناپذیر است.»
وی در ادامه، ادبیات را نماد هویت فرهنگی ایرانیان دانست و تأکید کرد: «ادبیات فارسی فراتر از یک رشته دانشگاهی، حافظ هویت ماست و توجه به آثار مولانا، سعدی و حافظ، بازگشت به سرچشمههای فرهنگی و دینی این سرزمین است.»
در بخش بعدی مراسم، سرکار خانم واسق، دانشجوی کارشناسی ارشد رشته ادبیات فارسی، با حضور در جایگاه، شعری عاشقانه را به مادران سرزمین ایران تقدیم کرد که با استقبال و تشویق حاضران همراه شد.
همچنین استاد داوودی مقدم، عضو هیأت علمی دانشکده علوم انسانی، ضمن قدردانی از برگزارکنندگان این آیین فرهنگی، اظهار داشت: آیین بزرگداشت مولانا هر ساله در کشورهای مختلفی از جمله آمریکا، آلمان، انگلستان، ترکیه و پاکستان برگزار میشود. مولانا وفات را وصال به معشوق میداند و از همین رو، شادی و شور در آثار او حضوری پررنگ دارد.
وی محورهای اصلی شادی در اندیشه مولانا را در سه ساحت «رابطه انسان با خود، با خدا و با هستی» تبیین کرد و افزود: در نگاه مولانا، انسان در رابطه با خود به امنیت درونی، خودآگاهی و رهایی از وابستگی به تأیید دیگران دعوت میشود؛ در رابطه با خدا، تعلقات دنیوی مانع رشد روحانی دانسته میشوند و انسان باید نسبت حقیقی خود با پروردگار را بازشناسد؛ و در رابطه با هستی، تمامی ذرات عالم با انسان در پیوندند و اگر دل گشوده شود، همسخنی با هستی درکپذیر خواهد بود.
استاد داوودی مقدم در ادامه تأکید کرد: «شکرگزاری و توجه به الطاف الهی از آموزههای بنیادین مولاناست؛ چنانکه در سروده مشهور ما ز بالاییم و بالا میرویم / ما ز دریاییم و دریا میرویم به زیبایی متجلی شده است.»
در بخش پایانی برنامه، کلیپی از استاد حافظ ایمانی، شاعر و هنرمند برجسته، پخش شد و سپس ایشان بهصورت حضوری بر روی جایگاه حاضر شدند. وی در سخنان خود با اشاره به نقش ماندگار مولانا در شکلگیری اندیشههای عرفانی جهان گفت: «مولانا از درخشانترین چهرههای الهی است که روشنایی اندیشهاش از انبیا، اولیا و عارفان الهام گرفته و فرهنگ ما را سرشار از معنا ساخته است.»
در ادامه، خانم داوودی مقدم با قدردانی از شاعران و استادان حاضر اظهار داشت: «جمعخوانی از آیینهای کهن نیاکان ماست که در گذشته، نقش رسانهای مردمی را ایفا میکرد. امروز نیز با جمعخوانی اشعار مولانا، یاد نیاکان و روح همبستگی جمعی را زنده میکنیم.»
این مراسم با جمعخوانی یکی از غزلیات مولانا و اجرای موسیقی زنده سنتی ادامه یافت و در پایان، حاضران با ایستادن و کفزدن به افتخار ایران، این آیین فرهنگی را به شکلی باشکوه به پایان رساندند.
